Διάφορα
ΔΙΑΦΟΡΑ

 

ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ .

 

Συγκινήθηκα και δάκρυσα, με την αισθαντική, γεμάτη αξιοπρέπεια,

εγκαρτέρηση, και εξομολογητικό μεγαλείο, ποίηση της Λήδας– Βασιλικής Θέμελη όπως αυτή παρουσιάζεται στη μετά μετά θάνατον έκδοση με τις Κρίσιμες Στιγμές .

Αλήθεια, με πόσους πόντους υπεισέρχονται στην τέχνη της γραφής, η θεματική, η μορφικότητα, η αίσθηση και μάλιστα όταν αυτή πορεύεται με τη μαγεία της υποβολής ;

Κι ακόμη όταν συμβαίνει, αυτή η αίσθηση, ετσιθελικά να σε πιάνει από το χέρι  και να σου λέει: να, εδώ, έτσι, κύττα, άκου, μη μιλάς …

Αυτή η μαγεία πρέπει να είναι το σημαίνον ποιοτικό κριτήριο, στην ανθρωποκεντρική- τουλάχιστον - ποίηση .

Κι αυτή η μαγεία είναι παρούσα στα περισσότερα  ποιήματα της Λήδας –Βασιλικής Θέμελη .

 

΄΄Θέλω να κρυφτώ για να κλάψω΄΄ , ένας μοναχικός ,μικρός στίχος ,που χώρεσε και αποδίδει με πληρότητα, το ήθος και το στίγμα  του ανθρώπινου καημού .

Κι αλλού : ''κρυμμένες κι απρόσιτες /οι θεόρατες σπηλιές/βουβές μέσα στο χρόνο/ μάθανε να μη μιλάνε/να μη στενάζουν/να περιμένουν…'' , προσδίδει διάσταση στον συμβολισμό των πέριξ .

Οδηγεί και ξαφνιάζει με '' τα λόγια τα τρυφερά/που δεν ειπώθηκαν / (και που ) έτρεξαν και πνίγηκαν στο ποτάμι ''.

 

Συνταγές και αποφασιστικοί συμβουλάτορες δεν υπάρχουν σε κανένα τεφτέρι και σχολειό παρά μόνο στα εσώτατα του ποιητή ,σαν στίγμα προσωπικής ευαισθησίας και ατομικού εξαγνισμού , ευχή ή κατάρα κάποτε .

 

Την ευχή  τη γεύεται όποιος μπορεί να νοιώθει και να αποκαθιστά μέθεξη με τα κείμενα και τότε από αναγνώστης μπορεί και γίνεται ποιητής.

Την κατάρα  την έχει προεισπράξει ο ίδιος ο ποιητής την ώρα που καταθέτει κομμάτι-κομμάτι την ψυχή του,στα απρόσμενα, στα σκοτεινά, χωρίς λογής-λογής  αποκούμπια, για κείνον και μόνο για  αυτόν.

 

Και είναι αβάσταχτο και σκληρό –παρακαταθήκη δύναμης κι ανθρωπιάς , για τη ζωή των επερχομένων - το μεγαλείο του να γράφει ένας ποιητής  '' βρέχοντας με δάκρυα την ξεσκισμένη του σάρκα '' , μπορεί τις θρομβωμένες του φλέβες, αγωνιώντας στην  στάγδην ένσταξη  των ανασχετικών χημειοφαρμάκων ,  το να καταθέτει τη μοίρα του με αξιοπρέπεια και ηρωισμό ,γνωρίζοντας πως πηγαίνει  να  ''αποκτήσει το έλεος του Θεού '' , ''χωρίς λόγια στα χείλη/ (και) δίχως δάκρυα στο πρόσωπο'' .

 

Αιωνία η μνήμη της ποιήτριας Λήδας Βασιλικής Θέμελη.